مروری کوتاه بر قالب گیری تزریقی قطعات خودرو
قالب گیری تزریقی پیوندی ضروری در صنعت خودروسازی است. در درجه اول از ماشینهای قالبگیری تزریقی برای تزریق پلاستیک مذاب به داخل حفره قالب استفاده میکند، جایی که سرد و جامد میشود تا اجزای مختلف را تشکیل دهد. مزایای کلیدی آن در توانایی قالبگیری اشکال پیچیده در یک عملیات واحد و سرعت تولید سریع آن نهفته است که آن را بهطور ایدهآل برای تقاضاهای بخش خودرو برای خروجی-در مقیاس بزرگ و سازگاری بالا مناسب میسازد.

مواد متداول مورد استفاده برای قالب گیری تزریقی خودرو عبارتند از پلی پروپیلن (PP)، ABS، پلی آمید (PA/Nylon) و پلی کربنات (PC). PP به دلیل چگالی کم، مقاومت در برابر ضربه و مقرون به صرفه بودن، اغلب برای قطعات تزئینی داخلی و خارجی-مانند ضربه گیرها، داشبورد و پانل درها- استفاده می شود. نایلون که به دلیل استحکام مکانیکی و مقاومت در برابر حرارت آن ارزشمند است، به طور گسترده در اجزای عملکردی مانند پوشش موتور و منیفولدهای ورودی استفاده می شود. PC و PMMA برای تولید لنزهای سبک خودرو استفاده می شود و از خواص عالی انتقال نور آنها استفاده می کند.
قطعات قالبگیری شده با تزریق-خودرو به سطوح بالایی از دقت و پایداری نیاز دارند. از طراحی سیستم گیتینگ و کنترل دمای قالب گرفته تا مراحل بسته بندی و خنک سازی، کل پنجره فرآیند باید به شدت کنترل شود تا از عیوبی مانند فلاش، علائم سینک، تغییر شکل یا عدم دقت ابعاد جلوگیری شود.
در حال حاضر، گرایشها به سمت سبکسازی و الکتریکیسازی خودرو، تقاضاهای بیشتری را برای فرآیندهای قالبگیری تزریقی ایجاد میکند. تکنیکهای پیشرفته-مانند میکرو-فومسازی و قالبگیری تزریقی{3}به کمک گاز-بهطور گستردهای برای کوتاه کردن چرخههای قالبگیری و کاهش وزن قطعه مورد استفاده قرار میگیرند. به طور همزمان، این نوآوریها به برآوردن الزامات عملکرد خاص وسایل نقلیه انرژی جدید-مانند تاخیر در شعله و عایق الکتریکی{7} کمک میکنند و در نتیجه تکامل قالبگیری تزریقی خودرو را به سمت دقت و هوشمندی بیشتر سوق میدهند.

